Historia Nowej Gorzelni

Historia gorzelni 4NOWA GORZELNIA – HISTORYCZNE MIEJSCE WRZEŚNI
Budynki starej gorzelni zostały wybudowane w 1852 roku przez ród Ponińskich. Wchodziły w skład folwarku Zawodzie . Początkowo służyły jako płatkarnia w której łuskano i miażdżono ziarna zbożowe.
Budynki były murowane z cegły o drewnianych stropach i dachach krytych papą. Przed gorzelnią wybudowany został 26 metrowy komin w dolnej części sześciokątny, powyżej 5 metra okrągły, zwężający się ku górze. Wymurowano go z cegły klinkierowej, tzw. klinkierówki o zróżnicowanych wymiarach. Całość związana opaskami z płaskowników stalowych co 1,5metra.
Gorzelnia składała się z pomieszczeń: kotłowni, wagi, szatni, biura, magazynku, magazynu ziemniaków, aparatowni, fermentowni (słodowni), magazynu spirytusu, komina i wywarnika. Budynek został rozbudowany w latach 50-tych. Produkowano w nim spirytus ze zboża, ziemniaków, ryżu, kukurydzy, daktyli i melasy .
Przerabiano do 14 ton ziemniaków lub do 4 ton zboża/ dobę.
Proces produkcyjny z jęczmienia polegał na wytworzeniu słodu, który był potrzebny w procesie produkcyjnym do zamiany skrobi ziemniaczanej lub zbożowej na cukier. Mnożono drożdże niezbędne do trójdobowej fermentacji. Tak przygotowany zacier był destylowany w aparacie odpędowym i transportowany do magazynu spirytusu w systemie zamkniętym.
Przy kontroli Inspektorów Szczególnego Nadzoru Podatkowego spirytus był przelewany z magazynu do cystern i wysyłany do odbiorców m.in. rektyfikacji Konin, rektyfikacji Poznań, rektyfikacji Wrocław.
Gorzelnia zakończyła produkcję w czerwcu 2002roku. Od tamtego czasu budynki były systematycznie degradowane i popadały w ruinę. W czerwcu 2016 wybuchł pożar gorzelni. Prawdopodobną przyczyną pożaru pustostanu było podpalenie. Do dzisiejszego czasu pozostał komin, który został skrócony, odrestaurowany, zabezpieczony i wkomponowany w zabudowania Nowej Gorzelni.

Historia gorzelni 2   Historia gorzelni 3Historia gorzelni 6  Historia gorzelni 7Historia gorzelni 5